аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сафора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сафо́ра мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сафо́ры мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сафо́ры мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сафо́ру мн. — |
| Творны кім? чым? |
сафо́рай, сафо́раю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сафо́ры мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка..BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y
safora — беларуская лацінка
Слова сафора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сафора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сафра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сафо́й (5)
(5) што́ра ‹
› Сафо́кл (6)
(4) фо́ра ‹
› сафо́клаўскі (11)
(8) філафо́ра ‹
› са́фра (5)
(7) камфо́ра ‹
› сафрані́н (8)
(7) ізахо́ра ‹
› сафро́л (6)
(5) учо́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.