сафра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сафра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	са́фра мн. —
Родны каго? чаго?	са́фры мн. —
Давальны каму? чаму?	са́фры мн. —
Вінавальны каго? што?	са́фру мн. —
Творны кім? чым?	са́фрай, са́фраю мн. —
Месны у кім? у чым?	са́фры мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

safra — беларуская лацінка

Слова сафра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: