STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асуджальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асуджа́льнік мн. асуджа́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
асуджа́льніка мн. асуджа́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
асуджа́льніку мн. асуджа́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
асуджа́льніка мн. асуджа́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
асуджа́льнікам мн. асуджа́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
асуджа́льніку мн. асуджа́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум
asudžaĺnik — беларуская лацінка
Слова асуджальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асуджальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асуджальніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асуджа́емы (9)
(12) узбуджа́льнік ‹
› асуджа́льна (10)
(12) узбуджа́льнік ‹
› асуджа́льнасць (13)
(17) вібраўзбуджа́льнік ‹
› асуджа́льніца (12)
(11) паніжа́льнік ‹
› асуджа́льны (10)
(10) зніжа́льнік ‹
› асу́джана (8)
(12) дагружа́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
