STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова асуджальніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асуджа́льніца мн. асуджа́льніцы |
| Родны каго? чаго? |
асуджа́льніцы мн. асуджа́льніц |
| Давальны каму? чаму? |
асуджа́льніцы мн. асуджа́льніцам |
| Вінавальны каго? што? |
асуджа́льніцу мн. асуджа́льніц |
| Творны кім? чым? |
асуджа́льніцай, асуджа́льніцаю мн. асуджа́льніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
асуджа́льніцы мн. асуджа́льніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
asudžaĺnica — беларуская лацінка
Слова асуджальніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асуджальніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асуджанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асуджа́льна (10)
(13) дагаджа́льніца ‹
› асуджа́льнасць (13)
(16) распараджа́льніца ‹
› асуджа́льнік (11)
(11) саджа́льніца ‹
› асуджа́льны (10)
(14) прадаўжа́льніца ‹
› асу́джана (8)
(10) каза́льніца ‹
› асу́джанасць (11)
(14) прадказа́льніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
