аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова свістушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свісту́шка мн. свісту́шкі |
| Родны каго? чаго? |
свісту́шкі мн. свісту́шак |
| Давальны каму? чаму? |
свісту́шцы мн. свісту́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
свісту́шку мн. свісту́шак |
| Творны кім? чым? |
свісту́шкай, свісту́шкаю мн. свісту́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
свісту́шцы мн. свісту́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Пакуль мы спім, вораг не дрэмле.
Спіце больш. Вымотвайце ворага.
svistuška — беларуская лацінка
Слова свістушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свістушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свісцёлка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свістуля́нт (10)
(11) чацвярту́шка ‹
› свісту́н (7)
(8) пасту́шка ‹
› свісту́ха (8)
(8) часту́шка ‹
› свісцё́лка (9)
(9) таўсту́шка ‹
› свісцю́лька (10)
(8) баўту́шка ‹
› свісця́чы (8)
(8) жаўту́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.