Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сінтаксіс, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у. Уласцівыя пэўнай мове спосабы спалучэння слоў у словазлучэнні і сказы, а таксама раздзел граматыкі, які вывучае сказ і спосабы спалучэння слоў у сказе. Асноўнымі раздзеламі граматыкі з'яўляюцца марфалогія і сінтаксіс. ← Граматыка беларускай мовы (1962, 1966). // Сукупнасць сінтаксічных з'яў, характэрных для твораў таго ці іншага пісьменніка. Намагаючыся арганічнага сплаву лірычнай, эмацыянальнай плыні з бытавой, апісальнай, Янка Брыль стварае ў рамане свой сінтаксіс. ← Уладзімір Юрэвіч.
  2. -а. Кніга, падручнік, прысвечаныя вывучэнню дадзенага аддзела граматыкі.
   [Грэч. syntaxis.]

❌

сінтаксіс

гэта

— кніга

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сінтаксіс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сі́нтаксіс мн. сі́нтаксісы
Родны каго? чаго?	сі́нтаксіса мн. сі́нтаксісаў
Давальны каму? чаму?	сі́нтаксісу мн. сі́нтаксісам
Вінавальны каго? што?	сі́нтаксіс мн. сі́нтаксісы
Творны кім? чым?	сі́нтаксісам мн. сі́нтаксісамі
Месны у кім? у чым?	сі́нтаксісе мн. сі́нтаксісах
Клічная форма	— мн. —

Слова сінтаксіс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сінтаксіс — у родным, давальным, творным і месным склоне

сінтаксіс

Навігатар

Мемчыкі