мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сіну́зія — назоўнік сі́нус-ве́рзус — назоўнік
канцэпт

сінус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сінус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сі́нус

мн.  сі́нусы
Родны
каго? чаго?		 сі́нуса

мн.  сі́нусаў
Давальны
каму? чаму?		 сі́нусу

мн.  сі́нусам
Вінавальны
каго? што?		 сі́нус

мн.  сі́нусы
Творны
кім? чым?		 сі́нусам

мн.  сі́нусамі
Месны
у кім? у чым?		 сі́нусе

мн.  сі́нусах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.


sinus — беларуская лацінка

Слова сінус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сінус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сінус-верзус + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› сінтэты́чнасць (13)

(5) Лі́нус ‹

› сінтэты́чны (10)

(8) афелі́нус ‹

› сіну́зія (7)

(5) мі́нус ‹

› сі́нус-ве́рзус (12)

(8) арксі́нус ‹

› сі́нусавы (8)

(7) ко́сінус ‹

› сінусаіда́льны (13)

(10) аркко́сінус ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

праблема на роўным месцы