аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Лінус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Лі́нус мн. Лі́нусы |
| Родны каго? чаго? |
Лі́нуса мн. Лі́нусаў |
| Давальны каму? чаму? |
Лі́нусу мн. Лі́нусам |
| Вінавальны каго? што? |
Лі́нуса мн. Лі́нусаў |
| Творны кім? чым? |
Лі́нусам мн. Лі́нусамі |
| Месны у кім? у чым? |
Лі́нусе мн. Лі́нусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
Linus — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Лінус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Лінц + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ліно́леумны (10)
(7) тэта́нус ‹
› Лі́нукс (6)
(7) тэ́танус ‹
› лінуксо́ід (9)
(4) гну́с ‹
› лі́нуцца (7)
(8) афелі́нус ‹
› лі́нуць (6)
(5) мі́нус ‹
› Лі́нц (4)
(5) сі́нус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.