сіпучка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сіпучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сіпу́чка мн. сіпу́чкі
Родны каго? чаго?	сіпу́чкі мн. сіпу́чак
Давальны каму? чаму?	сіпу́чцы мн. сіпу́чкам
Вінавальны каго? што?	сіпу́чку мн. сіпу́чкі
Творны кім? чым?	сіпу́чкай, сіпу́чкаю мн. сіпу́чкамі
Месны у кім? у чым?	сіпу́чцы мн. сіпу́чках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцаная шапка вушэй не грэе.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

sipučka — беларуская лацінка

Слова сіпучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: