аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сітоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіто́ўнік мн. сіто́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
сіто́ўніку мн. сіто́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сіто́ўніку мн. сіто́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сіто́ўнік мн. сіто́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
сіто́ўнікам мн. сіто́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сіто́ўніку мн. сіто́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
Вош учыніла дэбош.
ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатараsitoŭnik — беларуская лацінка
Слова сітоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сітоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сітоўнікавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сі́тны (5)
(12) безквіто́ўнік ‹
› сітняго́вы (9)
(8) літо́ўнік ‹
› сітня́к (6)
(10) маліто́ўнік ‹
› сіто́ўнікавы (11)
(10) гвалто́ўнік ‹
› сіто́ўнікавыя (12)
(10) шпунто́ўнік ‹
› сітрае́н (7)
(14) транспарто́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).