безквітоўнік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова безквітоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	безквіто́ўнік мн. безквіто́ўнікі
Родны каго? чаго?	безквіто́ўніка мн. безквіто́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	безквіто́ўніку мн. безквіто́ўнікам
Вінавальны каго? што?	безквіто́ўніка мн. безквіто́ўнікаў
Творны кім? чым?	безквіто́ўнікам мн. безквіто́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	безквіто́ўніку мн. безквіто́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.

biezkvitoŭnik — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА