аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова верасоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
верасо́ўнік мн. верасо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
верасо́ўніку мн. верасо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
верасо́ўніку мн. верасо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
верасо́ўнік мн. верасо́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
верасо́ўнікам мн. верасо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
верасо́ўніку мн. верасо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.
vierasoŭnik — беларуская лацінка
Слова верасоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верасоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вератнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верасо́вы (8)
(9) звяро́ўнік ‹
› верасо́выя (9)
(10) ахвяро́ўнік ‹
› верасо́к (7)
(10) каласо́ўнік ‹
› вератні́к (8)
(10) перасо́ўнік ‹
› вератры́н (8)
(12) безквіто́ўнік ‹
› вераўча́ны (9)
(8) літо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Пінск