мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вераўча́ная
м. вераўча́ны н. вераўча́нае мн. вераўча́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вераўча́най, вераўча́нае
м. вераўча́нага н. вераўча́нага мн. вераўча́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вераўча́най
м. вераўча́наму н. вераўча́наму мн. вераўча́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вераўча́ную
м. вераўча́ны (неадуш.), вераўча́нага (адуш.) н. вераўча́нае мн. вераўча́ныя (неадуш.), вераўча́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вераўча́най, вераўча́наю
м. вераўча́ным н. вераўча́ным мн. вераўча́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вераўча́най
м. вераўча́ным н. вераўча́ным мн. вераўча́ных |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Не бачыш сэнсу жыць? Жыві без сэнсу, так нават весялей!
vieraŭčany — беларуская лацінка
Слова вераўчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове верацейны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верасо́ўнік (10)
(7) на́ўчаны ‹
› вератні́к (8)
(7) на́ўчаны ‹
› вератры́н (8)
(12) нездараўча́ны ‹
› верацейны (9)
(9) вы́таўчаны ‹
› вераце́льніца (12)
(9) вы́таўчаны ‹
› вераценападо́бны (15)
(9) зажо́ўчаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.