STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вераўча́ная
м. вераўча́ны н. вераўча́нае мн. вераўча́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вераўча́най, вераўча́нае
м. вераўча́нага н. вераўча́нага мн. вераўча́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вераўча́най
м. вераўча́наму н. вераўча́наму мн. вераўча́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вераўча́ную
м. вераўча́ны (неадуш.), вераўча́нага (адуш.) н. вераўча́нае мн. вераўча́ныя (неадуш.), вераўча́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вераўча́най, вераўча́наю
м. вераўча́ным н. вераўча́ным мн. вераўча́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вераўча́най
м. вераўча́ным н. вераўча́ным мн. вераўча́ных |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!
vieraŭčany — беларуская лацінка
Слова вераўчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове верацейны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верасо́ўнік (10)
(7) на́ўчаны ‹
› вератні́к (8)
(7) на́ўчаны ‹
› вератры́н (8)
(12) нездараўча́ны ‹
› верацейны (9)
(9) вы́таўчаны ‹
› вераце́льніца (12)
(9) вы́таўчаны ‹
› вераценападо́бны (15)
(9) зажо́ўчаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
