мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вераўча́ны — прыметнік верацейны — прыметнік
канцэпт

вераўчаны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова вераўчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  вераўча́ная
м.  вераўча́ны
н.  вераўча́нае

мн.  вераўча́ныя
Родны
каго? чаго?
ж.  вераўча́най, вераўча́нае
м.  вераўча́нага
н.  вераўча́нага

мн.  вераўча́ных
Давальны
каму? чаму?
ж.  вераўча́най
м.  вераўча́наму
н.  вераўча́наму

мн.  вераўча́ным
Вінавальны
каго? што?
ж.  вераўча́ную
м.  вераўча́ны (неадуш.), вераўча́нага (адуш.)
н.  вераўча́нае

мн.  вераўча́ныя (неадуш.), вераўча́ных (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  вераўча́най, вераўча́наю
м.  вераўча́ным
н.  вераўча́ным

мн.  вераўча́нымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  вераўча́най
м.  вераўча́ным
н.  вераўча́ным

мн.  вераўча́ных
Кароткая форма

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.


vieraŭčany — беларуская лацінка

Слова вераўчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове вербаваны + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


верасо́ўнік (10)

(7) на́ўчаны

вератні́к (8)

(7) на́ўчаны

вератры́н (8)

(12) нездараўча́ны

верацейны (9)

(9) вы́таўчаны

вераце́льніца (12)

(9) вы́таўчаны

вераценападо́бны (15)

(9) зажо́ўчаны


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я старалася