STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скабіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́біна мн. ска́біны |
| Родны каго? чаго? |
ска́біны мн. ска́бін |
| Давальны каму? чаму? |
ска́біне мн. ска́бінам |
| Вінавальны каго? што? |
ска́біну мн. ска́біны |
| Творны кім? чым? |
ска́бінай, ска́бінаю мн. ска́бінамі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́біне мн. ска́бінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыч — маўклівы, пануры чалавек
— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.
skabina — беларуская лацінка
Слова скабіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скабіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скабка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скабель (7)
(6) бабі́на ‹
› скабё́лка (8)
(6) бабі́на ‹
› скабіё́за (8)
(6) кабі́на ‹
› ска́біцца (8)
(8) аглабі́на ‹
› ска́біць (7)
(7) слабіна́ ‹
› скабі́ць (7)
(6) рабі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
