аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скаголенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаго́ленне мн. скаго́ленні |
| Родны каго? чаго? |
скаго́лення мн. скаго́ленняў |
| Давальны каму? чаму? |
скаго́ленню мн. скаго́ленням |
| Вінавальны каго? што? |
скаго́ленне мн. скаго́ленні |
| Творны кім? чым? |
скаго́леннем мн. скаго́леннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скаго́ленні мн. скаго́леннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Грошы не неба — дастанеш, як трэба.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
skaholiennie — беларуская лацінка
Слова скаголенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скаголенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скажальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скавы́ш (6)
(12) падняво́ленне ‹
› скагата́нне (10)
(10) зняво́ленне ‹
› скагата́ць (9)
(12) разняво́ленне ‹
› скаго́ліць (9)
(10) вазго́ленне ‹
› скадрава́ны (10)
(10) мазго́ленне ‹
› скадрава́ць (10)
(10) скуго́ленне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель