STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атаясамліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атаяса́мліванне мн. атаяса́мліванні |
| Родны каго? чаго? |
атаяса́млівання мн. атаяса́мліванняў |
| Давальны каму? чаму? |
атаяса́мліванню мн. атаяса́мліванням |
| Вінавальны каго? што? |
атаяса́мліванне мн. атаяса́мліванні |
| Творны кім? чым? |
атаяса́мліваннем мн. атаяса́мліваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
атаяса́мліванні мн. атаяса́мліваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
atajasamlivannie — беларуская лацінка
Слова атаясамліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атаясамліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атаясненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атаяса́мленне (12)
(12) абку́кліванне ‹
› атаяса́млены (11)
(12) зацы́кліванне ‹
› атаяса́млены (11)
(13) захла́мліванне ‹
› атаяса́млівацца (14)
(12) зало́мліванне ‹
› атаяса́мліваць (13)
(14) перало́мліванне ‹
› атаясамля́льна (13)
(13) прало́мліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
