STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́лка мн. ска́лкі |
| Родны каго? чаго? |
ска́лкі мн. ска́лак |
| Давальны каму? чаму? |
ска́лцы мн. ска́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
ска́лку мн. ска́лкі |
| Творны кім? чым? |
ска́лкай, ска́лкаю мн. ска́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́лцы мн. ска́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Мне спадабаўся хлопец, а я яму не. Таму ён мне цяпер таксама не падабаецца. Вельмі рэкамендую гэтую схему.
skalka — беларуская лацінка
Слова скалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скалупванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скалі́сты (8)
(9) пілі́калка ‹
› ска́ліцца (8)
(8) гу́ркалка ‹
› ска́ліць (7)
(8) ту́ркалка ‹
› ска́лкавы (8)
(10) зубаска́лка ‹
› скалма́ціцца (11)
(8) фіска́лка ‹
› скалма́ціць (10)
(8) ціскалка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
