STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скаркавенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаркаве́нне мн. скаркаве́нні |
| Родны каго? чаго? |
скаркаве́ння мн. скаркаве́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скаркаве́нню мн. скаркаве́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скаркаве́нне мн. скаркаве́нні |
| Творны кім? чым? |
скаркаве́ннем мн. скаркаве́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скаркаве́нні мн. скаркаве́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе і на нашай вуліцы свята.
Прымаўка.— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
skarkaviennie — беларуская лацінка
Слова скаркавенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скаркавенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скаркава́нне (11)
(9) аржаве́нне ‹
› скаркава́цца (11)
(9) іржаве́нне ‹
› скаркаве́лы (10)
(11) акаркаве́нне ‹
› скаркаве́ць (10)
(10) асалаве́нне ‹
› скарміцца (9)
(12) багаславе́нне ‹
› скармі́ць (8)
(13) благаславе́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
