STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова скаронасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаро́насць мн. скаро́насці |
| Родны каго? чаго? |
скаро́насці мн. скаро́насцяў, скаро́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
скаро́насці мн. скаро́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
скаро́насць мн. скаро́насці |
| Творны кім? чым? |
скаро́насцю мн. скаро́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
скаро́насці мн. скаро́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
skaronasć — беларуская лацінка
Слова скаронасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скаронасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скаро́мніна (10)
(12) нескажо́насць ‹
› скаро́мніца (10)
(13) прыраджо́насць ‹
› скаро́мны (8)
(10) адаро́насць ‹
› скаро́ны (7)
(12) нескаро́насць ‹
› скаро́ны (7)
(11) умудро́насць ‹
› скаро́ны (7)
(13) прымудро́насць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
