скарочванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скаро́чванне мн. скаро́чванні
Родны каго? чаго?	скаро́чвання мн. скаро́чванняў
Давальны каму? чаму?	скаро́чванню мн. скаро́чванням
Вінавальны каго? што?	скаро́чванне мн. скаро́чванні
Творны кім? чым?	скаро́чваннем мн. скаро́чваннямі
Месны у кім? у чым?	скаро́чванні мн. скаро́чваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

skaročvannie — беларуская лацінка

Слова скарочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: