скарочванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скаро́чванне мн. скаро́чванні
Родны каго? чаго?	скаро́чвання мн. скаро́чванняў
Давальны каму? чаму?	скаро́чванню мн. скаро́чванням
Вінавальны каго? што?	скаро́чванне мн. скаро́чванні
Творны кім? чым?	скаро́чваннем мн. скаро́чваннямі
Месны у кім? у чым?	скаро́чванні мн. скаро́чваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

skaročvannie — беларуская лацінка

Слова скарочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: