STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скарпіён
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скарпіё́н мн. скарпіё́ны |
| Родны каго? чаго? |
скарпіё́на мн. скарпіё́наў |
| Давальны каму? чаму? |
скарпіё́ну мн. скарпіё́нам |
| Вінавальны каго? што? |
скарпіё́на мн. скарпіё́наў |
| Творны кім? чым? |
скарпіё́нам мн. скарпіё́намі |
| Месны у кім? у чым? |
скарпіё́не мн. скарпіё́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!skarpijon — беларуская лацінка
Слова скарпіён (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарпіён — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарпа́ць (8)
(7) чэмпіё́н ‹
› скарпе́ль (8)
(11) экс-чэмпіё́н ‹
› скарпе́на (8)
(12) ві́цэ-чэмпіён ‹
› скарпіё́навы (11)
(11) лжэскарпіё́н ‹
› скартава́ны (10)
(12) ілжэскарпіё́н ‹
› скартава́ны (10)
(5) шпіё́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
