аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова склычванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
склы́чванне мн. склы́чванні |
| Родны каго? чаго? |
склы́чвання мн. склы́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
склы́чванню мн. склы́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
склы́чванне мн. склы́чванні |
| Творны кім? чым? |
склы́чваннем мн. склы́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
склы́чванні мн. склы́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
У шпіталі.
ПАЦЫЕНТ: Як часта людзі паміраюць падчас аперацыі?
ХІРУРГ: Толькі адзін раз.
sklyčvannie — беларуская лацінка
Слова склычванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік склычванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове склюд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› склы́чанне (9)
(13) расплю́шчванне ‹
› склы́чаны (8)
(13) прыплю́шчванне ‹
› склы́чаны (8)
(12) запазы́чванне ‹
› склы́чвацца (10)
(10) насы́чванне ‹
› склы́чваць (9)
(14) перанасы́чванне ‹
› склы́чыцца (9)
(12) абматы́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.