STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова склычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
склы́чанне мн. склы́чанні |
| Родны каго? чаго? |
склы́чання мн. склы́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
склы́чанню мн. склы́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
склы́чанне мн. склы́чанні |
| Творны кім? чым? |
склы́чаннем мн. склы́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
склы́чанні мн. склы́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Я ніколі не прашу сваіх кліентаў ацэньваць мяне праз мае поспехі. Я прашу іх ацэньваць мяне праз мае няўдачы, бо ў мяне толькі няўдачы.
sklyčannie — беларуская лацінка
Слова склычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік склычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове склычванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скло́чны (7)
(9) адзы́чанне ‹
› склы́ганне (9)
(10) кудлы́чанне ‹
› склы́гаць (8)
(8) клы́чанне ‹
› склы́чаны (8)
(7) мыча́нне ‹
› склы́чаны (8)
(8) крыча́нне ‹
› склы́чванне (10)
(9) апры́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
