аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апрычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апры́чанне мн. апры́чанні |
| Родны каго? чаго? |
апры́чання мн. апры́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
апры́чанню мн. апры́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
апры́чанне мн. апры́чанні |
| Творны кім? чым? |
апры́чаннем мн. апры́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апры́чанні мн. апры́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
apryčannie — беларуская лацінка
Слова апрычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрычнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрыхо́даваць (12)
(9) склы́чанне ‹
› апрыхо́дванне (12)
(7) мыча́нне ‹
› апры́ч (5)
(8) крыча́нне ‹
› апры́чна (7)
(9) маты́чанне ‹
› апры́чнік (8)
(9) ня́ньчанне ‹
› апры́чніна (9)
(9) кірэ́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
✔ Нічога-мейкер (гультай-менеджар)