мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
апры́ч — прыназоўнік апры́чна — прыслоўе
канцэпт

апрычанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апрычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апры́чанне

мн.  апры́чанні
Родны
каго? чаго?		 апры́чання

мн.  апры́чанняў
Давальны
каму? чаму?		 апры́чанню

мн.  апры́чанням
Вінавальны
каго? што?		 апры́чанне

мн.  апры́чанні
Творны
кім? чым?		 апры́чаннем

мн.  апры́чаннямі
Месны
у кім? у чым?		 апры́чанні

мн.  апры́чаннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.


apryčannie — беларуская лацінка

Слова апрычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апрычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апрычнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апрыхо́даваць (12)

(9) склы́чанне ‹

› апрыхо́дванне (12)

(7) мыча́нне ‹

› апры́ч (5)

(8) крыча́нне ‹

› апры́чна (7)

(9) маты́чанне ‹

› апры́чнік (8)

(9) ня́ньчанне ‹

› апры́чніна (9)

(9) кірэ́чанне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дзень псіхічнага здароўя