STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыча́нне мн. крыча́нні |
| Родны каго? чаго? |
крыча́ння мн. крыча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
крыча́нню мн. крыча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
крыча́нне мн. крыча́нні |
| Творны кім? чым? |
крыча́ннем мн. крыча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
крыча́нні мн. крыча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Са старых павер'яў: як заспяваюць першыя пеўні, знікае ўсякая «нячыстая сіла».
kryčannie — беларуская лацінка
Слова крычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крычаўчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кры́ць (5)
(8) клы́чанне ‹
› крыця́нін (8)
(9) склы́чанне ‹
› крыця́нка (8)
(7) мыча́нне ‹
› Кры́чаў (6)
(9) апры́чанне ‹
› кры́чаўскі (9)
(9) маты́чанне ‹
› крычаўча́нка (11)
(9) ня́ньчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
