STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́н мн. ско́ны |
| Родны каго? чаго? |
ско́ну мн. ско́наў |
| Давальны каму? чаму? |
ско́ну мн. ско́нам |
| Вінавальны каго? што? |
ско́н мн. ско́ны |
| Творны кім? чым? |
ско́нам мн. ско́намі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́не мн. ско́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы
прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
skon — беларуская лацінка
Слова скон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сконта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ско́мчаны (8)
(6) балко́н ‹
› ско́мчыцца (9)
(6) герко́н ‹
› ско́мчыць (8)
(6) цырко́н ‹
› ско́нвеку (8)
(6) маско́н ‹
› ско́нскі (7)
(6) паўко́н ‹
› ско́нта (6)
(7) відыко́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
