STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скрыгатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скрыгата́нне мн. скрыгата́нні |
| Родны каго? чаго? |
скрыгата́ння мн. скрыгата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скрыгата́нню мн. скрыгата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скрыгата́нне мн. скрыгата́нні |
| Творны кім? чым? |
скрыгата́ннем мн. скрыгата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скрыгата́нні мн. скрыгата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)У вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?
skryhatannie — беларуская лацінка
Слова скрыгатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скрыгатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скрыгаценне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скры́ганне (9)
(10) шаргата́нне ‹
› скрыгану́ць (10)
(11) свіргата́нне ‹
› скры́гат (7)
(11) сквыгата́нне ‹
› скрыгата́ць (10)
(11) мільгата́нне ‹
› скрыгатлі́вы (11)
(7) ката́нне ‹
› скрыгатну́ць (11)
(10) шлаката́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры