аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свіргатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свіргата́нне мн. свіргата́нні |
| Родны каго? чаго? |
свіргата́ння мн. свіргата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
свіргата́нню мн. свіргата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
свіргата́нне мн. свіргата́нні |
| Творны кім? чым? |
свіргата́ннем мн. свіргата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
свіргата́нні мн. свіргата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І вялізны дом з малой цэглы будуюць.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
svirhatannie — беларуская лацінка
Слова свіргатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свіргатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свірнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Сві́р (4)
(10) галгата́нне ‹
› Сві́р (4)
(11) шваргата́нне ‹
› сві́ран (6)
(10) шаргата́нне ‹
› свіргата́ць (10)
(11) сквыгата́нне ‹
› сві́рнавы (8)
(11) скрыгата́нне ‹
› свірнавы́ (8)
(11) мільгата́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.