Свір

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова Свір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Сві́р мн. Сві́ры
Родны каго? чаго?	Сві́ры мн. Сві́раў
Давальны каму? чаму?	Сві́ры мн. Сві́рам
Вінавальны каго? што?	Сві́р мн. Сві́ры
Творны кім? чым?	Сві́р'ю мн. Сві́рамі
Месны у кім? у чым?	Сві́ры мн. Сві́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

Svir — беларуская лацінка

Слова Свір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: