STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́рка мн. ску́ркі |
| Родны каго? чаго? |
ску́ркі мн. ску́рак |
| Давальны каму? чаму? |
ску́рцы мн. ску́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́рку мн. ску́ркі |
| Творны кім? чым? |
ску́ркай, ску́ркаю мн. ску́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́рцы мн. ску́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Ачмурэць, як сацсеткі пераканалі нас, што 10 лайкаў — гэта мала. А ўяві, калі б 10 чалавек падышлі і сказалі табе, што ты смешна пажартаваў.
skurka — беларуская лацінка
Слова скурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скурказдымальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скурвендыспансе́р (16)
(9) дымаку́рка ‹
› скурга́ніць (10)
(9) пераку́рка ‹
› скурзаме́ннік (12)
(8) падку́рка ‹
› скурказдыма́льнік (16)
(8) раску́рка ‹
› ску́рна-аднаўле́нчы (17)
(9) праску́рка ‹
› ску́рна-венералагі́чны (20)
(9) надску́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)