аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́чванне мн. ску́чванні |
| Родны каго? чаго? |
ску́чвання мн. ску́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ску́чванню мн. ску́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
ску́чванне мн. ску́чванні |
| Творны кім? чым? |
ску́чваннем мн. ску́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́чванні мн. ску́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
Давай памірымся, пакуль ты не зразумела, што табе лепей без мяне.
skučvannie — беларуская лацінка
Слова скучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скяпанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ску́чанасць (10)
(12) абязгу́чванне ‹
› ску́чаны (7)
(9) аку́чванне ‹
› ску́чаны (7)
(12) надаку́чванне ‹
› ску́чвацца (9)
(13) выкаблу́чванне ‹
› ску́чваць (8)
(9) злу́чванне ‹
› ску́чыцца (8)
(10) заму́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.