STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атруціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атру́ціна мн. атру́ціны |
| Родны каго? чаго? |
атру́ціны мн. атру́цінаў, атру́цін |
| Давальны каму? чаму? |
атру́ціне мн. атру́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
атру́ціну мн. атру́ціны |
| Творны кім? чым? |
атру́цінай, атру́цінаю мн. атру́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
атру́ціне мн. атру́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
atrucina — беларуская лацінка
Слова атруціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атруціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атручальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атру́тны (7)
(6) пуці́на ‹
› атрухле́лы (9)
(6) руці́на ‹
› атрухле́ць (9)
(9) папру́ціна ‹
› атруціўшы (9)
(8) Аляўці́на ‹
› атруціўшы (9)
(6) жы́ціна ‹
› атруці́цца (9)
(8) кары́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
