аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова слёзацячэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слёзацячэ́нне мн. слёзацячэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
слёзацячэ́ння мн. слёзацячэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
слёзацячэ́нню мн. слёзацячэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
слёзацячэ́нне мн. слёзацячэ́нні |
| Творны кім? чым? |
слёзацячэ́ннем мн. слёзацячэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
слёзацячэ́нні мн. слёзацячэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!
Беларусы не могуць стварыць ШІ, бо жы-шы пішуць з Ы. Гэта ж відавочна.
ШТучны інтЭЛект — ШТЭЛsliozaciačennie — беларуская лацінка
Слова слёзацячэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слёзацячэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слёзка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слёзатачыва (11)
(7) цячэ́нне ‹
› слёзатачы́васць (14)
(12) кровацячэ́нне ‹
› слёзатачы́вы (11)
(11) водацячэ́нне ‹
› слё́зка (6)
(12) млекацячэ́нне ‹
› слё́зкі (6)
(12) смолацячэ́нне ‹
› слё́зна (6)
(12) слінацячэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).