Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

слёзка, -і, ДМ -зцы, жаночы род
1. памяншальна-ласкальная форма да сляза (у 1, 2 і 4 знач.). Дзяўчынка к хлопчыку нагнулася і, слёзкі Сціраючы яму, штось пачала казаць. ← Максім Багдановіч.
2. толькі мн. (слёзкі, -зак). Злакавая расліна з суквеццем, якое складаецца з буйных каласкоў; дрыжнік. І мядунка і герань, Слёзкі, мята, кашка! Сто букетаў назбіраць Тут за дзень няцяжка. ← Ніл Гілевіч. На світанні выходзіць за вёску Па іскрыстай халоднай расе, І чабор, і рамонкі, і слёзкі У прыполе дадому нясе. ← Сяргей Грахоўскі.

❌

слёзка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова слёзка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	слё́зка мн. слё́зкі
Родны каго? чаго?	слё́зкі мн. слё́зак
Давальны каму? чаму?	слё́зцы мн. слё́зкам
Вінавальны каго? што?	слё́зку мн. слё́зкі
Творны кім? чым?	слё́зкай, слё́зкаю мн. слё́зкамі
Месны у кім? у чым?	слё́зцы мн. слё́зках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.

Слова слёзка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік слёзка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny