Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

слінкі, -аў; адзіночны лік няма.
  размоўнае слова Тое, што і сліна. [Марына Архіпаўна:] — Тым часам не ўправішся павярнуцца, як.. [Паўлік] зноў упадзе тварыкам на лахманы, і ажно слінкі цякуць у яго ад салодкага сну. ← Іван Шамякін. — Я на шпільцы не люблю, — сказала Таццяна, а сама аж слінкі праглынула. ← Яўген Васілёнак. [Казік:] — Я ж бачыў, як гэты стары кот аж слінкі пускаў на свежанінку. ← Міхась Машара.
  •••
  Слінкі цякуць (пацяклі) — а) пра моцнае жаданне з'есці што-н. смачнае. Тым часам бабка Ганна ставіла на стол снеданне. Яно было добрае: яешня з рудаватымі падсмажанымі скваркамі, булка і па конаўцы малака... У мяне аж слінкі пацяклі. ← Раман Сабаленка; б) аб прадчуванні чаго-н. прывабнага, спакуслівага.

❌

слінкі

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова слінкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. слі́нкі
Родны каго? чаго?	— мн. слі́нак
Давальны каму? чаму?	— мн. слі́нкам
Вінавальны каго? што?	— мн. слі́нкі
Творны кім? чым?	— мн. слі́нкамі
Месны у кім? у чым?	— мн. слі́нках
Клічная форма	— мн. —

Слова слінкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік слінкі — у родным, давальным, творным і месным склоне

слінкі

Навігатар

Мемчыкі