аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова слюдзініт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слюдзіні́т мн. слюдзіні́ты |
| Родны каго? чаго? |
слюдзіні́ту мн. слюдзіні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
слюдзіні́ту мн. слюдзіні́там |
| Вінавальны каго? што? |
слюдзіні́т мн. слюдзіні́ты |
| Творны кім? чым? |
слюдзіні́там мн. слюдзіні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
слюдзіні́це мн. слюдзіні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Алена, можна проста Лена.
— Акакій… Лепш цалкам.
sliudzinit — беларуская лацінка
Слова слюдзініт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слюдзініт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слюмачанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слюдападо́бны (12)
(7) вагіні́т ‹
› слюдапла́ст (10)
(13) вульвавагіні́т ‹
› слюдасло́й (9)
(12) тэндавагіні́т ‹
› слюдзіні́тавы (12)
(7) айкініт ‹
› слю́дзісты (9)
(8) кааліні́т ‹
› слю́дзісты (9)
(9) гадалініт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.