смаллянка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова смаллянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	смалля́нка мн. смалля́нкі
Родны каго? чаго?	смалля́нкі мн. смалля́нак
Давальны каму? чаму?	смалля́нцы мн. смалля́нкам
Вінавальны каго? што?	смалля́нку мн. смалля́нак
Творны кім? чым?	смалля́нкай, смалля́нкаю мн. смалля́нкамі
Месны у кім? у чым?	смалля́нцы мн. смалля́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

smallianka — беларуская лацінка

Слова смаллянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: