Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

смяшок, -шку, мужчынскі род
  размоўнае слова
  1. Кароткі або ціхі смех. Айцец Мікалай па-сяброўску стукае настаўніка па плячы, а сам смяецца дробным смяшком. ← Якуб Колас. Смяшок у зале перарос у рогат. ← Уладзімір Мехаў. // Пра жартаўлівы або іранічны выраз вачэй. Бляскам акуляраў засланяўся смяшок у вачах... ← Змітрок Бядуля.
  2. часцей мн. (смяшкі, -оў). Жарты, насмешкі. Перш цішэй, а што далей — то смялей.. [рабочыя] пасылалі .. [палкоўніку] ўслед жарты, смяшкі і посвіст. ← Цішка Гартны.

❌

смяшок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова смяшок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	смяшо́к мн. смяшкі́
Родны каго? чаго?	смяшку́ мн. смяшко́ў
Давальны каму? чаму?	смяшку́ мн. смяшка́м
Вінавальны каго? што?	смяшо́к мн. смяшкі́
Творны кім? чым?	смяшко́м мн. смяшка́мі
Месны у кім? у чым?	смяшку́ мн. смяшка́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!

Слова смяшок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік смяшок — у родным, давальным, творным і месным склоне

смяшок

Навігатар

Мемчыкі