аўдавеласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова аўдавеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўдаве́ласць мн. аўдаве́ласці
Родны каго? чаго?	аўдаве́ласці мн. аўдаве́ласцяў, аўдаве́ласцей
Давальны каму? чаму?	аўдаве́ласці мн. аўдаве́ласцям
Вінавальны каго? што?	аўдаве́ласць мн. аўдаве́ласці
Творны кім? чым?	аўдаве́ласцю мн. аўдаве́ласцямі
Месны у кім? у чым?	аўдаве́ласці мн. аўдаве́ласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сёння паабедаем, а як заўтра — не ведаем.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

aŭdavielasć — беларуская лацінка

Слова аўдавеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: