аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова згрыбеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
згрыбе́ласць мн. згрыбе́ласці |
| Родны каго? чаго? |
згрыбе́ласці мн. згрыбе́ласцяў, згрыбе́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
згрыбе́ласці мн. згрыбе́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
згрыбе́ласць мн. згрыбе́ласці |
| Творны кім? чым? |
згрыбе́ласцю мн. згрыбе́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
згрыбе́ласці мн. згрыбе́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!zhrybielasć — беларуская лацінка
Слова згрыбеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згрыбеласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згрыза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› згрупо́ўвацца (12)
(12) загрубе́ласць ‹
› згрупо́ўваць (11)
(12) пагрубе́ласць ‹
› згрыбела (8)
(11) згрубе́ласць ‹
› згрыбе́лы (8)
(12) знелюбе́ласць ‹
› згрыбе́ць (8)
(12) арагаве́ласць ‹
› згры́за (6)
(11) аўдаве́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.