STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова згрыза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
згры́за мн. згры́зы |
| Родны каго? чаго? |
згры́зы мн. згры́з |
| Давальны каму? чаму? |
згры́зе мн. згры́зам |
| Вінавальны каго? што? |
згры́зу мн. згры́зы |
| Творны кім? чым? |
згры́зай, згры́заю мн. згры́замі |
| Месны у кім? у чым? |
згры́зе мн. згры́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
zhryza — беларуская лацінка
Слова згрыза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згрыза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згрызота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› згрыбе́ласць (11)
(9) калеары́за ‹
› згрыбе́лы (8)
(8) мікары́за ‹
› згрыбе́ць (8)
(5) гры́за ‹
› згрыза́цца (9)
(7) капры́за ‹
› згрыза́ць (8)
(7) капры́за ‹
› згры́зены (8)
(7) рэпры́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
