спадзеўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спадзеўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спадзе́ўка мн. спадзе́ўкі
Родны каго? чаго?	спадзе́ўкі мн. спадзе́вак
Давальны каму? чаму?	спадзе́ўцы мн. спадзе́ўкам
Вінавальны каго? што?	спадзе́ўку мн. спадзе́ўкі
Творны кім? чым?	спадзе́ўкай, спадзе́ўкаю мн. спадзе́ўкамі
Месны у кім? у чым?	спадзе́ўцы мн. спадзе́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Беларусы не мацюкаюцца — беларусы праклінаюць.

беларускія праклёны

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць