спадзеўнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова спадзеўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спадзе́ўнасць мн. спадзе́ўнасці
Родны каго? чаго?	спадзе́ўнасці мн. спадзе́ўнасцяў, спадзе́ўнасцей
Давальны каму? чаму?	спадзе́ўнасці мн. спадзе́ўнасцям
Вінавальны каго? што?	спадзе́ўнасць мн. спадзе́ўнасці
Творны кім? чым?	спадзе́ўнасцю мн. спадзе́ўнасцямі
Месны у кім? у чым?	спадзе́ўнасці мн. спадзе́ўнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памалу едучы, далей будзеш.

ад таго месца, куды едзеш

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

spadzieŭnasć — беларуская лацінка

Слова спадзеўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: