аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова сумлеўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумле́ўнасць мн. сумле́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
сумле́ўнасці мн. сумле́ўнасцяў, сумле́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
сумле́ўнасці мн. сумле́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
сумле́ўнасць мн. сумле́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
сумле́ўнасцю мн. сумле́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
сумле́ўнасці мн. сумле́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Пакуль мы былі нездаволеныя жыццём, яно скончылася…
sumlieŭnasć — беларуская лацінка
Слова сумлеўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумлеўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумле́нны (8)
(10) паве́ўнасць ‹
› сумле́ў (6)
(12) спадзе́ўнасць ‹
› сумле́ўна (8)
(14) неспадзе́ўнасць ‹
› сумле́ўны (8)
(11) сумне́ўнасць ‹
› сумлі́ва (7)
(13) несумне́ўнасць ‹
› сумлі́васць (10)
(10) напе́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.