сумлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова сумлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сумлі́васць мн. сумлі́васці
Родны каго? чаго?	сумлі́васці мн. сумлі́васцяў, сумлі́васцей
Давальны каму? чаму?	сумлі́васці мн. сумлі́васцям
Вінавальны каго? што?	сумлі́васць мн. сумлі́васці
Творны кім? чым?	сумлі́васцю мн. сумлі́васцямі
Месны у кім? у чым?	сумлі́васці мн. сумлі́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Дзякуючы спортзаняткам я набіраю моц і магу насіць з сабой больш лекаў.

sumlivasć — беларуская лацінка

Слова сумлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: