Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 спадчына, -ы, жаночы род
  1. Маёмасць, гаспадарка, якая пасля смерці ўладальніка пераходзіць у чыю-н. уласнасць. Сын палічыў, што бацька загінуў на вайне, прадаў і прагуляў бацькоўскую спадчыну. ← Міхась Машара. Ён [дзед] памёр пад шум асенніх траў, Толькі стрэльбу ў спадчыну пакінуў. ← Максім Танк. // пераноснае значэнне размоўнае слова Пра тое, што пераемна пераходзіць ад папярэдняга да наступнага. У Ніны быў самавар — не свой, нечая спадчына па кватэры. ← Мікола Лобан. / Пра ўласцівасці, схільнасці, пачуцці і пад. У маіх руках не кол, а кулямёт, А ў спадчыну ад прадзеда — адвага. ← Пімен Панчанка. З песняй той да Радзімы любоў Назаўжды дасталася мне ў спадчыну. ← Уладзіслаў Нядзведскі. // размоўнае слова Тое, што пакінута папярэднікам у якой-н. галіне дзейнасці, майстэрстве, справе. Сваё будаўнічае майстэрства цесляры звычайна перадавалі ў спадчыну нашчадкам. ← часопіс «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі». [М. Багдановіч] памёр сталым майстрам. Яго спадчына адразу ж стала нашай класікай. ← Ніл Гілевіч.
  2. з'явы культурнага жыцця, быту, якія ўспрыняты ад папярэдніх дзеячаў, ад мінулых часоў. Культурная рэвалюцыя ўключае: усеагульнае пашырэнне пісьменнасці, а затым і навуковых ведаў сярод працоўных, крытычнае асваенне культурнай спадчыны, набытай чалавецтвам, і стварэнне больш высокай культуры — нацыянальнай па форме і сацыялістычнай па зместу. ← газета «Звязда». Пэўная лінгвістычная спадчына засталася, і ў гісторыі навукі аб мове беларускага народа яна займае прыкметнае месца. ← М. Суднік. Міцкевіч пакінуў багатую спадчыну. ← Алег Лойка.
  3. спецыяльны тэрмін Пераход маёмасці памёршага да яго наследнікаў.