мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
спрамля́ць — дзеяслоў спрамяні́цца — дзеяслоў
канцэпт

спрамяненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спрамяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 спрамяне́нне

мн.  спрамяне́нні
Родны
каго? чаго?		 спрамяне́ння

мн.  спрамяне́нняў
Давальны
каму? чаму?		 спрамяне́нню

мн.  спрамяне́нням
Вінавальны
каго? што?		 спрамяне́нне

мн.  спрамяне́нні
Творны
кім? чым?		 спрамяне́ннем

мн.  спрамяне́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 спрамяне́нні

мн.  спрамяне́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца

найлепшая рэакцыя: ведаеце, я паглядзеў у слоўніку і знайшоў шмат цікавага

spramianiennie — беларуская лацінка

Слова спрамяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік спрамяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове спрамяняльнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› спрамлё́ны (9)

(17) а́льфа-апрамяне́нне ‹

› спрамля́льны (11)

(15) пераапрамяне́нне ‹

› спрамля́ць (9)

(12) абпрамяне́нне ‹

› спрамяні́цца (11)

(12) выпрамяне́нне ‹

› спрамяні́ць (10)

(17) га́ма-выпрамяне́нне ‹

› спрамяня́льнік (13)

(17) бэ́та-выпрамяне́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

налівай