STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абпрамяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абпрамяне́нне мн. абпрамяне́нні |
| Родны каго? чаго? |
абпрамяне́ння мн. абпрамяне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
абпрамяне́нню мн. абпрамяне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
абпрамяне́нне мн. абпрамяне́нні |
| Творны кім? чым? |
абпрамяне́ннем мн. абпрамяне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абпрамяне́нні мн. абпрамяне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
abpramianiennie — беларуская лацінка
Слова абпрамяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абпрамяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абпырсквальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абпраме́ньванне (14)
(16) га́ма-апрамяне́нне ‹
› абпраме́ньвацца (14)
(17) а́льфа-апрамяне́нне ‹
› абпраме́ньваць (13)
(15) пераапрамяне́нне ‹
› абпрамяня́льны (13)
(11) спрамяне́нне ‹
› абпрамяня́ць (11)
(12) выпрамяне́нне ‹
› абпру́ндзіць (11)
(17) га́ма-выпрамяне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
