аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова спрытнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спры́тнасць мн. спры́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
спры́тнасці мн. спры́тнасцяў, спры́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
спры́тнасці мн. спры́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
спры́тнасць мн. спры́тнасці |
| Творны кім? чым? |
спры́тнасцю мн. спры́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
спры́тнасці мн. спры́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
sprytnasć — беларуская лацінка
Слова спрытнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спрытнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спрытнюга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спры́т (5)
(16) малагабары́тнасць ‹
› спры́тна (7)
(12) калары́тнасць ‹
› спрытнава́ты (11)
(10) скры́тнасць ‹
› спрытне́йшы (10)
(12) няспры́тнасць ‹
› спры́тненька (11)
(8) сы́тнасць ‹
› спры́тненькі (11)
(12) ненасы́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.