Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

спрытнасць, -і, жаночы род
1. Уласцівасць спрытнага. Спрытнасць конніка. / Пра рукі, пальцы. Наўмыснік здзівіўся спрытнасці рук гэтага чалавека. ← Кузьма Чорны. // Хуткасць у рухах; лоўкасць, спрыт. Хлопец адчуў незвычайную спрытнасць, пераходзячы на польку. ← Аляксей Кулакоўскі. Ён — каменшчык, праўда, не знатны яшчэ, Ды, думаю, слава яго не ўцячэ — Такая ўжо спрытнасць у дужых руках, Такая рашучасць у карых вачах. ← Ніл Гілевіч.
2. Тое, што і спрыт (у 3 знач.). [Пасажыр:] — Давялося і мне некалькі гадкоў займець за .. лішнюю спрытнасць у справаздачах. ← Міхась Лынькоў.

❌

спрытнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова спрытнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спры́тнасць мн. спры́тнасці
Родны каго? чаго?	спры́тнасці мн. спры́тнасцяў, спры́тнасцей
Давальны каму? чаму?	спры́тнасці мн. спры́тнасцям
Вінавальны каго? што?	спры́тнасць мн. спры́тнасці
Творны кім? чым?	спры́тнасцю мн. спры́тнасцямі
Месны у кім? у чым?	спры́тнасці мн. спры́тнасцях
Клічная форма	— мн. —

Уся моладзь ходзіць у кароткіх штанах.
Слоўнік: штаны кароткія ў каго — не дарос хто-н. для выканання якой-н. справы.

Дык што ж гэта выходзіць, пакаленне не для выканання спраў?

Слова спрытнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік спрытнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

спрытнасць

Навігатар

Мемчыкі